Ответы
Ответ дал:
2
16)
Шумяць дубовыя гаі,
Усё на зямлі жывое
Як золата ўсё дарагое
Спявае вясна раўчукамі!Парадак кахае прырода,
і там за гарой ўдалечыні –
Ляглі, балоты лагчыны
Як бастыён для народа!Паглядзі, твар неба бялей
Калясніца вятроў з хваль
Адсвятляе неба крышталь
І грукоча Пярун: э-ге-гей!Да спаткання сонца прыгожае!
Вярніся, шапчу я табе,
З прамянямі ў дужай руцэ
Каб квітнела краіна Даждьбожая!
Шумяць дубовыя гаі,
Усё на зямлі жывое
Як золата ўсё дарагое
Спявае вясна раўчукамі!Парадак кахае прырода,
і там за гарой ўдалечыні –
Ляглі, балоты лагчыны
Як бастыён для народа!Паглядзі, твар неба бялей
Калясніца вятроў з хваль
Адсвятляе неба крышталь
І грукоча Пярун: э-ге-гей!Да спаткання сонца прыгожае!
Вярніся, шапчу я табе,
З прамянямі ў дужай руцэ
Каб квітнела краіна Даждьбожая!
vaiti:
Хах)) я этот стих уже перед тем как ответили учил)))
А ўсё ж вінаваты і я:
Суладдзе ў прыродзе парушана.
Паменшала птушак сям'я,
I рыба бяздумна патручана.
Няма чым віну апраўдаць,
Сумленне маё зацярушана:
Баяўся адкрыта крычаць,
А толькі даводзіў нязмушана.
I я вінаваты у тым:
Без толку балотца асушана.
Напэўна, і ў слове маім
Трывога гучала прыглушана.
Што сосны трывожна шумяць,
Што ў лузе без кнігавак ціха,
Патрэбна было закрычаць,
А я, нібы пташачка, ціўкаў.
Суладдзе ў прыродзе парушана.
Паменшала птушак сям'я,
I рыба бяздумна патручана.
Няма чым віну апраўдаць,
Сумленне маё зацярушана:
Баяўся адкрыта крычаць,
А толькі даводзіў нязмушана.
I я вінаваты у тым:
Без толку балотца асушана.
Напэўна, і ў слове маім
Трывога гучала прыглушана.
Што сосны трывожна шумяць,
Што ў лузе без кнігавак ціха,
Патрэбна было закрычаць,
А я, нібы пташачка, ціўкаў.
Вас заинтересует
2 года назад
2 года назад
2 года назад
2 года назад
7 лет назад
9 лет назад