Помогите вставить буквы и раскрыть скобки
Я а..хіліўф (у)бок пру..кую галіну – і вачам а..крыўся (не)забыўны
малюнак: з..мля св..цілася, з..мля гаварыла. Дз..сяткі тонкіх, як сонечны.. промні, струмен(?)чыкаў ускідвалі пад сонца залаты.. пя(с,ш)чынкі, падалі разам з імі на бл..скучыя камен(?)чыкі, што ўслалі з..млю трохі ніжэй, пра нешта напеўна і згодна апав..далі.
Ціха ступаючы паміж кам..нёў, я спусціўся (у)ніз. Тут раслі, нахіліўшыся, некалькі алешын, а над імі (у,ў)звышалася кучаравая чаромха.
Дальва... Дык вось дзе была яна, в..домая сё(н,нн)я н.. аднаму чалавеку на свеце вёска, закатаваная чужынцамі. Пры яе жахлівую трагедыю я чуў многа. Пад званамі (Х,х)атыні на чорных плітах выс..чана побач з імёнамі іншых ахвяраў нашай (З,з)ямлі і яе пакутнае імя.
Захопл..ны і (у,ў)схвал..ваны, я наблізіўся да крынічкі і апусціўся перад ёй на калені, прыпаў вуснамі да празрыстай с(т,ц)юдзё(н,нн)ай вады. Падняўшыся, убачыў на (не)далёкім пагорку абгароджаны высокі камень і пры ім аб..ліск.
Я стаяў перад жалобным помнікам і нібы сам падаў пад кул..мі катаў. Здавалася, я пачынаў разумець, пра што гаворыць крынічка. Прагу жы(ц,цц)я нельга знішчыць н..якімі катава(нн,н)мі.
Помнік быў у гл..біні лесу, на шырокай паляне. Сціплы і просты, ён све..чыў пра тое, што тут каліс(?)ці была вёска Дальва і што яеф разам з усімі жыхарамі спалілі фашысты...
Ответы
Ответ дал:
16
Я адхіліў убок пругкую галіну – і вачам адкрыўся незабыўны
малюнак: зямля свяцілася, зямля гаварыла. Дзясяткі тонкіх, як сонечныя промні, струменьчыкаў ускідвалі пад сонца залатыя пясчынкі, падалі разам з імі на бліскучыя каменьчыкі, што ўслалі зямлю трохі ніжэй, пра нешта напэўна і згодна апавядалі.
Ціха ступаючы паміж камянёў, я спусціўся уніз. Тут раслі, нахіліўшыся, некалькі алешын, а над імі ўзвышалася кучаравая чаромха.
Дальва... Дык вось дзе была яна, вядомая сёння не аднаму чалавеку на свеце вёска, закатаваная чужынцамі. Пры яе жахлівую трагедыю я чуў многа. Пад званамі Хатыні на чорных плітах высечана побач з імёнамі іншых ахвяраў нашай зямлі і яе пакутнае імя.
Захопл.ены і ўсхваляваны, я наблізіўся да крынічкі і апусціўся перад ёй на калені, прыпаў вуснамі да празрыстай студзёнай вады. Падняўшыся, убачыў на недалёкім пагорку абгароджаны высокі камень і пры ім абеліск.
Я стаяў перад жалобным помнікам і нібы сам падаў пад кулямі катаў. Здавалася, я пачынаў разумець, пра што гаворыць крынічка. Прагу жыцця нельга знішчыць ніякімі катаванамі.
Помнік быў у глыбіні лесу, на шырокай паляне. Сціплы і просты, ён сведчыў пра тое, што тут калісьці была вёска Дальва і што яе разам з усімі жыхарамі спалілі фашысты...
малюнак: зямля свяцілася, зямля гаварыла. Дзясяткі тонкіх, як сонечныя промні, струменьчыкаў ускідвалі пад сонца залатыя пясчынкі, падалі разам з імі на бліскучыя каменьчыкі, што ўслалі зямлю трохі ніжэй, пра нешта напэўна і згодна апавядалі.
Ціха ступаючы паміж камянёў, я спусціўся уніз. Тут раслі, нахіліўшыся, некалькі алешын, а над імі ўзвышалася кучаравая чаромха.
Дальва... Дык вось дзе была яна, вядомая сёння не аднаму чалавеку на свеце вёска, закатаваная чужынцамі. Пры яе жахлівую трагедыю я чуў многа. Пад званамі Хатыні на чорных плітах высечана побач з імёнамі іншых ахвяраў нашай зямлі і яе пакутнае імя.
Захопл.ены і ўсхваляваны, я наблізіўся да крынічкі і апусціўся перад ёй на калені, прыпаў вуснамі да празрыстай студзёнай вады. Падняўшыся, убачыў на недалёкім пагорку абгароджаны высокі камень і пры ім абеліск.
Я стаяў перад жалобным помнікам і нібы сам падаў пад кулямі катаў. Здавалася, я пачынаў разумець, пра што гаворыць крынічка. Прагу жыцця нельга знішчыць ніякімі катаванамі.
Помнік быў у глыбіні лесу, на шырокай паляне. Сціплы і просты, ён сведчыў пра тое, што тут калісьці была вёска Дальва і што яе разам з усімі жыхарамі спалілі фашысты...
Вас заинтересует
6 месяцев назад
6 месяцев назад
1 год назад
1 год назад
5 лет назад
5 лет назад
7 лет назад