Ответы
Ответ дал:
0
Калі я чытаю гэты верш, я выразна і ярка ўяўляю сабе паэтычную карціну прыроды: толькі што сышоў снег, і стары явар распавядае маладому калінавым кусціку, як сумаваў ён зімой і як яму цяпер весела з прыгажуняй-калінай. Яны стаяць у даліне над цёмным ярам, а іх лісцікі дружна цягнуцца да светлага і яснага неба, мыюцца вясновымі дажджамі і лашчацца пад цёплым вясновым сонейкам. А чорнымі начамі яны слухаюць смех русалак пад поўным месяцам і плёскат вады ў крыніцы.
Гэты верш падобна на малітву ці раманс. А больш за ўсё ён нагадвае народную песню. Мне спадабалася верш сваёй меладычнасцю, напеўнасцю. Вобраз дрэў, што шэпчуцца (або моляцца) разам, гэта гімн любові, жыццю, прыродзе, гэта песня пра шчасце быцця.
Вас заинтересует
2 года назад
2 года назад
3 года назад
3 года назад
9 лет назад