(Апавяданне на пыльнай дарозе)
Помогите ответить на вопросы
1)хто ён галоуны герой?
2)што симвализуе вобраз дароги?
3)куды идзе галоуны герой?
4)чаму апавяданне называецца так?
Помогите пожалуйста
30 балов дам
Ответы
Ответ:
Всё это мои мысли, возможно они не правильные.
1) тыпiчны беларус( нават можа малады Кузьма Чорны)
2)Вобраз дарогі ў творы мае сімвалічны сэнс. Дарога — гэта жыццё
чалавека з яго ўздымамі і спадамі. Як вядома, яна не заўсёды бывае
толькі гладкай, прамой і чыстай. Як, зрэшты, і лёс самога аўтара.
3) можа, у дарослае жыццё
4) Таму, што (з 2) Дарога — гэта жыццё чалавека. А жыццё чалавека не заўсёды "прамое". Жыццё мае свае асаблiвасцi, свае цяжкасцi.
Объяснение:
Для того, чтобы понят смысл этого произведения, нужно прочитать биографию.(Кратко : он сильно заболел, и начал заниматься литературой. Но ему нравилась не простая литература а философская. Поэтому он много писал и рассуждал.).
Для более точных ответов, держи текст :
Сюжэт твора даволі просты. Пасля невялікай пейзажнай замалёўкі аўтар скіроўвае ўвагу чытача на дыялог з дванаццацігадовым
гарадскім падлеткам, які пасля нядаўняй смерці бацькі ішоў на
далёкі хутар, каб забраць брата. Закончыўшы размову, усхваляваны апавядальнік так характарызуе малога спадарожніка: «Гаварыў ён
стала, як дарослы.І відно было, што пражытыя на свеце дванаццаць
год навучылі яго многаму, паказалі яму многа бакоў жыцця, накалілі
яго і давялі да вострай цвёрдасці».
Расказаўшы чытачу пра не па гадах сталага хлапчука, Кузьма
Чорны выказаў глыбокі роздум пра лёс многіх дзяцей, на долю якіх
выпала шмат гістарычных выпрабаванняў. Аўтар, відаць, спецыяльна не называе і імя падлетка, каб паказаць тыповасць вобраза маладога беларуса — прадстаўніка новага пакалення.
Гуманістычны і жыццесцвярджальны пафас апавядання гучыць
у наступных радках: «Ён, малы, вырасце і таксама, як цяпер, моцна
і горда пройдзе па зямлі, па дарозе...»
Вобраз дарогі ў творы мае сімвалічны сэнс. Дарога — гэта жыццё
чалавека з яго ўздымамі і спадамі. Як вядома, яна не заўсёды бывае
толькі гладкай, прамой і чыстай. Як, зрэшты, і лёс самога аўтара.