Ответы
Ответ:
– Ассалам Алейкум, Досым, деп – патша креслосында отырған Ақтас маған бұрылып.
Мен қатты қорықтым. Тіпті Ақтастың өзі емес, оның орынында басқа біреу отырған сияқты.
- Патша мен патшайым қайда? Сен олармен не істедің?- деп, мен сұрадым.
«Уақытша демалып жатыр», - деп жауап берді Ақтас сабырлы үнмен. – Ал олар демалысқа шықпас бұрын өз міндеттерін маған ауыстырды.
«Сен патша мен патшайымның қайда екенін сұрайсың, бірақ мен сен неге жаумен біргесін деп ойлаймын?» Олар сенің миыңды ұн қылып, оларға қызмет етуге мәжбүр етті. Мен саған рұқсат беріп тұрғанымда, туған елінің жағына орал.
Маңдайымда моншақ тер шықты.
«Басқа жағдайда мен сенің жағыңда болар едім, - деп бастадым мен, - бірақ қазір бұл әрекетті бір ғана жағдай басып тұр. Сең Мөлдір қазір ана дүниеде екенін білесін бе?
- Оны кім ана дүниеге аттандырғанын да білемін ол Қаратөс, - деп сабырмен жауап берді Ақтас. «Ол қазір түрмеде, сонын артынан баратын билетті күтіп отыр.
Қалайша бұлай өтірік айтасың? - Мен шыдай алмадым. «Мен Қаратөс ешқашан Мөлдірдің өмірін алмайтынын білемін.
Сосын экранға қарап:
- Сен оны өлтірдің бе?
- Мен? Иә, сен жындысың, Досым! Ақтас айқайлады. -Ол маған не үшін керек?
«Себебі ол тым көп білетін», - деп жауап бердім мен. Өйткені мен оған хабарластым. Өйткені ол сенен күдіктене бастады. Ақтас, мен сенің ойнап жатқан ойыныңды білемін. Мен бұл ойынның бір бөлігі екенімді білемін. Сонымен, солай ма?
Ақтас жүзінде таң қалдырған өңі көрінді. Мен ойша қолымды уқаладым. Демек, ол әлі де кінәсін мойындап отыр.
«Сол кезде мен сені өлтіруім керек еді», - деп сыбырлады Ақтас.
- Сен мойындадың! Мен шошып айқайладым.
– Иә, сен менің жоспарымның бір бөлігі екеніңді ақыры түсіндің, егер бұл ақымақ сені емдеуге келмегенде жұмыс істей беретін еді! Ақтас айқайлады.
-Демек сен Қаратөсті шақырмадың! — деп айқайладым. - Сен өтірік айттың! Сондықтан сен Қаратөсті Мөлдірге жауап қайтару үшін өлтіргенің айыптадың.
Ол жауап ретінде жай ғана күлді.
– Иә, мен сондаймын, сұмдық, сұмырай және жаманмын! — деп ирониямен атап өтті. «Олай болса, сен неге мен сияқты адаммен ұзақ уақыт араласып жүрсің? Сен мені тіпті дос деп санайсын. Ал мен бәрін есептедім. Мен сен үшін қайырымды адамның маскасын кидім!
«Мен сенің не істегің келетінін білемін» дедім. Сен бүкіл әлем саған тиесілі болғанын қалайсың. Бәлкім, мен сені барлық істегенің үшін кешіруге дайын едім, бірақ...
Міне, мен шыдай алмай айқайладым:
- Неге Мөлдір?!? Неге ол? Ол саған не істеді? Сен оның маған жақын адам екенін жақсы білдің! Неге оны менен алып алдын?
Ақтас менің сөзімді сабырмен тыңдады.
«Мен ақталмаймын», - деді ол. Бірақ мен бір нәрсені анық білемін. Сен Мөлдірді соншалықты жақын адам деп санадың, ол қайтыс болғаннан кейін жаңа кемеге оның есімін бердің, солай емес пе?
Мен таң қалдым.
«Сен...» деп бастадым.
Қош бол менің жан досым... - деді Ақтас.