Ответы
Ответ дал:
0
Қонақжайлық – қонағы айтпай қонатын, көршісі айтпай кіретін халқымыздың қанына сіңген дәстүрлік әдебі. Қонаққа үйдің төрін, астың дәмдісін ұсынып, соған бір жасап қалу – ежелден келе жатқан ескі салтымыз. Қонақты ақ жарқын көңілмен жақсылап күту көрегенділік, адамгершілік, азаматтық қана емес, тіпті міндет болған.
Мейман келмейтін үй көңілсіз әрі суық көрінеді. Сол үшін мейман келген үй іші қуанып, түгел аяғынан тік тұрып, қарсы алады, қолынан келсе мал сойып, көрші-қолаңды қонақтың құрметіне шақырады. «Келгенше қонақ ұялады, келген соң үй иесі ұялады» дегендей, қонақ үй иесіне, әсіресе, қазан-ошақ иесі болып табылатын әйел адамға сын. Сондықтан әйелдер, ұят болып жүрмесін деп, барлық дәмді ас-суын қонаққа арнап сақтайды. Көрпе-жастық, ыдыс аяқ, сүлгі-орамалға дейін тәуірін шығарады. «Қонақ аз отырып, көп сынайды», оның өзі кейін ел-жұртқа таралады, кейде кісі бетіне салық болатын әңгімеге айналады деп, қонақ күтуге ерекше мән беріледі.
Мейман келмейтін үй көңілсіз әрі суық көрінеді. Сол үшін мейман келген үй іші қуанып, түгел аяғынан тік тұрып, қарсы алады, қолынан келсе мал сойып, көрші-қолаңды қонақтың құрметіне шақырады. «Келгенше қонақ ұялады, келген соң үй иесі ұялады» дегендей, қонақ үй иесіне, әсіресе, қазан-ошақ иесі болып табылатын әйел адамға сын. Сондықтан әйелдер, ұят болып жүрмесін деп, барлық дәмді ас-суын қонаққа арнап сақтайды. Көрпе-жастық, ыдыс аяқ, сүлгі-орамалға дейін тәуірін шығарады. «Қонақ аз отырып, көп сынайды», оның өзі кейін ел-жұртқа таралады, кейде кісі бетіне салық болатын әңгімеге айналады деп, қонақ күтуге ерекше мән беріледі.
Вас заинтересует
2 месяца назад
2 месяца назад
3 месяца назад
3 месяца назад
1 год назад
1 год назад
7 лет назад